رویاهایتان را باور کنید.

http://www.dayfordreamers.com/wp-content/uploads/2016/09/stencil.blog-post-feature-1-272x150.jpg

امروز ۲۵ سپتامبر، روز جهانی رویاست.
شاید شما هم از آن دسته افراد رویاپردازی باشید که در طول زندگی، همواره به تجسم رویاهای خود و نتایجی که برایتان به ارمغان می آورد مشغول بوده اید. اگر اینطور باشد، باید بگویم که از آشنایی با شما خوشوقتم چرا که من نیز جزء همین افراد رویاپرداز هستم. کسانی که باور دارند رویاهایشان سرمنشا همه چیز است. از افلاطون گرفته تا انیشتین و یا زاکربرگ و استیو جابز!
همه ما از دوران کودکی رویاهایی داشتیم که به صورت خیلی جدی آنها را زندگی می کردیم. بازی های کودکانه ما جلوه رویاهای ما بودند. دخترها مادر بودن را تمرین می کردند و پسرها به عنوان پلیس همیشه به دنبال دزد احتمالی بودند.
امروز روز جهانی رویاست، بیاید کمی فکر کنید و بگویید که رویایتان چه بوده است؟
آیا رویاهایتان را به یاد می آورید؟
چقدر به رویا و رویاپردازی اهمیت می دهید؟
شاید از مشغله های زیاد زندگی امروز گله کنید و بگویید که مگر با این همه گرفتاری، فرصتی برای رویاپردازی باقی می ماند؟ باید بگویم که بله. همیشه برای رویا بافتن فرصت هست. به عنوان یک رویاپرداز و کسی که به طور جدی به دنبال تحقق رویاهایش از کودکی تا به امروز بوده، می گویم که همیشه فرصت هست. اگر بخواهید آنطور که دوست دارید زندگی کنید، باید رویای زندگی خوب را در ذهن خود پرورش دهید.

سالها به طور داوطلب در یکی از مراکز جمعیت امام علی (ع) تهران به عنوان معلم تدریس می کردم. از همان کودکی رویای کمک به دیگران را داشتم. زمانی که درسم تمام شد و به شهر خودم برگشتم، بازهم دوست داشتم تا در کنار کودکان جمعیت درس بخوانم و یاد بگیرم، ولی چنین امکانی وجود نداشت و نمی توانستم هر روز به دیدنشان بروم.
از ۵ سال پیش ، هر روز در دفتر رویاهایم نوشتم که مرکز جمعیت امام علی (ع) در کاشان را راه اندازی می کنم. باور کردم که کودکانی در شهر من هستند که به کمک من و امثال من نیاز دارند. امسال و همین لحظه که این مطلب را می نویسم، مشغول فعالیت داوطلبانه و آزمایشی در کاشان هستم.
هنوز رویای من کاملا تحقق نیافته، اما من باور دارم که به زودی، مرکز جمعیت در کاشان راه اندازی خواهد شد. امسال توانستیم به ۱۰ کودکی که شناسایی کرده بودیم خدمات دهیم و برایشان لوازم التحریر مدرسه تهیه کنیم. می دانم که عدد ۱۰، عدد بزرگی نیست، ولی در رویای من، خوشحالی کودکان از همه چیز واضح تر است. چه ۱۰ نفر، چه ۱۰۰ نفر و یا هزاران نفر.

این را گفتم که بگویم، رویاهایتان را باور کنید. خداوند باور شما را می بیند و هر چه بخواهید برایتان تدارک می بیند.
یک دفترچه بردارید و شروع کنید به نوشتن رویاهایتان. رویاهایی که سالها گوشه ذهنتان خاک خورده اند و سالخورده شده اند. رویاهایتان را باور کنید و منتظر شروع معجزه ها باشید. این اولین قدم برای وارد شدن به چالش پاییز طلایی است.

به باور من، هیچ رویایی نیست مگر اینکه روزی به حقیقت بدل شود.

Author: محبوبه خادمی

طراح گرافیک هستم و علاقه مند به هنر. سعی می کنم هر چی که می دونم با دیگران به اشتراک بگذارم :)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *